اينك ترجمهء بعضى از فرازهاى آن را به خاطر مضامين عالى و آموزندهء آن مىآوريم : مادر ! تو عمرت را به عفاف و زهد به پايان بردى و بدين وسيله بارهاى سنگين سفر آخرت را از دوش بر زمين نهادى ، و در روزهاى گرمى كه آفتاب شعله‌هاى آتشبار داشت روزه مىگرفتى ، و در شبهاى بلند براى عبادت و بندگى به پا خاستى ، زيانكار نيست آن كس كه زندگانى جاويد بهشت را به زندگى تلخ و ناگوار اين جهان خريدارى كند ، . . . چگونه در فراق تو دلم را آرامش دهم و قرار بخشم با آنكه هر لحظه آثار فضائل جاويدت در برابر چشمم مجسّم است ، به كارهاى نيكوى تو مىنگردم ديدگانم روشن مىشود ، و همين چشم روشنيها ، بيشتر اشگم را روان مىگرداند ، آرى آن كس كه نامش در شمار شايسته كاران و نيكوكاران باشد نمرده است و زندهء هميشگى است . « 1 »

--> ( 1 ) كاخ دلاويز صفحه 16